MENU

Proberen niet te proberen

Vertellen over een boek dat je nog niet uit hebt, is natuurlijk een beetje vreemd. Maar in dit geval maak ik een uitzondering. Want ik heb in de eerste 220 pagina’s al zoveel interessante dingen gelezen dat het nu al de moeite waard is geweest. Het boek gaat over spontaan presteren en is van Edward Slingerland, hoogleraar Aziatische Wetenschappen.

Iedereen herkent wel dit gevoel. Waarom val je niet in slaap als je het heel graag wilt? Of kom je niet tot briljante ideeën als je ontzettend je best doet om briljante ideeën te bedenken. En dan zit je in de trein of sta je onder de douche en opeens komen die ideeën wel!

We voelen ons vaak aangetrokken tot mensen die spontaan zijn. Dit komt omdat onze intuïtie ons influistert dat het bewuste, verbale deel van ons brein vaak leugenachtig en doortrapt kan zijn. Terwijl spontane, onbewust acties gezien mogen worden als betrouwbaar. Bewust spontaan zijn, is feitelijk ook niet mogelijk.

Dit onderwerp hield Chinese geleerden al eeuwen geleden bezig en ze bedachten hier een naam voor: wu-wei oftewel de kunst van het spontaan presteren. Kun je jezelf aanleren om je onbewuste in het dagelijks leven meer haar gang te laten gaan?

Het interessante van dit boek is dat Edward Slingerland er goed in slaagt een brug te slaan tussen de oude Chinese wijsheden en de huidige wetenschappelijke kennis rond gedrag. Regelmatig legt hij een koppeling tussen het vroeg-Chinese denken en wat gedragswetenschappers nu weten over het onbewuste. En dit laatste maakt het boek ook interessant voor marketing- en communicatiespecialisten.

Een passage ter illustratie:

Bij Mencius (Chinese geleerde) draait de ontwikkeling van wu-wei om gevoel en verbeelding, niet om abstract redeneren of rationele argumenten, en hij krijgt hiervoor veel steun vanuit de huidige wetenschap. Het feit dat verbeeldingsvolle uitbreiding effectiever is dan abstract redeneren wanneer het om het veranderen van gedrag bij mensen gaat, is een direct gevolg van de op handelen gebaseerde aard van onze belichaamde geest. Er is bijvoorbeeld een groeiende consensus dat het menselijke denken gegrond is in, en gestructureerd wordt door, onze sensomotorische ervaring van de wereld. Met andere woorden, we denken in beelden. …Er is ook een enorme en voortdurend groeiende hoeveelheid experimenteel bewijs waaruit je kunt opmaken dat de manier waarop mensen feitelijk denken eerder beeldend dan abstract is.

Als laatste nog een waarschuwing. Laat je niet misleiden door de wat suikerzoete, kleurrijke omslag. Dit suggereert dat ‘Proberen niet te proberen’ naadloos aansluit bij een trend van deze tijd: voorgekauwde therapieboeken. Vlot geschreven en aan het eind samengevat in tien handige tips wat te doen. Het boek is behoorlijk gedetailleerd en de lezer moet er zijn eigen weg in vinden. Maar het geeft je wel nieuw inzicht hoe mensen denken en vooral doen.

Comments are closed.